เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

จันทร์สดใสไร้ฝน แต่อุตุฯก็แจ้งเตือนจะมีฝนหนักด้านเหนือกับอิสาน ระวังน้ำท่วม ดินถล่มไว้บ้างในจังหวัดพื้นที่สุ่มเสี่ยง ส่วนกทม. รับน้ำราวๆ 60 % คงจะตกตอนเย็นๆหรือช่วงค่ำตามปกติ

แจ้งข่าวนิดหน่อยว่า การเรียบเรียงเรื่องราวของอริยเจ้าจากประสบการณ์การผจญภัย และเสริมด้วย "เรื่องเล่า" ของผู้ใกล้ชิดอื่นๆที่เพื่อนฝูงอุตส่าห์เขียนส่งมาให้ปึกหนึ่ง กำลังจะแล้วเสร็จ...

คงเริ่มบรรเลงได้ในวันพรุ่งนี้ อย่างช้าสุดก็วันมะรืน จัดแบ่งเป็นตอนๆให้อ่านง่าย มีความยาวเกือบ 10 ตอน หากเขียนเล่นสำนวนยืดๆหน่อย ก็อาจจะได้ถึง 10 ตอน อ่านกันจุใจหลายมื้อ หายอยาก!!!

ตอนนี้ฤกษ์ดี วันจันทร์ รับพรเพื่อเติมให้เป็นวันดีๆจากน้องน็อต หนุ่มสุพรรณฯกันก่อน พรและความปรารถนาดี รับไว้แล้ว โมทนาและขอบคุณมากครับ

 

บุญใส่บาตรเช้านี้ ขยับขึ้น "ฟุตบาธบุญ" แม่ค้าแม่ขายก่อนเปิดร้านค้า ก็ทำบุญให้กิจการงานราบรื่น มีแต่ลูกค้าที่ดี "จ่ายสด งดเชื่อ เบื่อทวง" รับทรัพย์หายห่วงตลอดวัน ร่วมอนุโมทนาให้บังเกิดความเฮงติดตามไปด้วย

 

เลขจัดส่งวันนี้

--ED 0522 5763 9 TH ราษฏร์บูรณะ

 

วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันอังคาร แรม ๑๑ ค่ำ เดือน ๙ ปีมะเมีย
ใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

อากาศยามเช้าวันอังคารค่อนข้างแจ่มใส เหนือตอนบนกับอีสานหลายแห่งฝนตกหนัก แต่ "ใต้ตอนบน" ยังสบายๆ ร่วมอนุโมทนารับบุญยามเช้าก่อนไปอ่านเรื่องราวดีๆที่ "เมืองใต้ตอนล่าง" พร้อมเขียนแล้ว ณ บัดนาว!

 

☆ เรื่องเล่า"นักขุดแร่"!!! ☆
===============
"พ่อท่านแหวง อาภากโร" วัดคึกคัก
เปลวเพลิงแห่งศรัทธา "อันดามัน"!
===============

☆ 'วาจาสิทธิ์'....ปิดเรื่องร้าย
คลุ้มคลั่งคลาย..หายบ้าได้
เปลวไฟโชน......โพลนไสว
กายคงไว้..........ไร้สลาย
☆"พ่อท่านแหวง"....แห่ง"คึกคัก"
☆ ชนประจักษ์.....ศักดิ์สิทธิ์ใส
☆ ไขความลับ....ประทับใจ
☆ หนึ่งเทพไท้..ใน"อันดามัน"!
~~~~~~~~~~~~~~~
☆ ตอนที่1
●แร่เลือด~ทะเลเดือด!●
-----------------------

อากาศหัวเรือยามค่ำคืนเย็นยะเยือก แต่ในใจทุกคนบนเรือกลับร้อนรุ่ม สมแล้วที่คำโบราณกล่าวไว้...ทุกข์ในอก เหมือนนรกในใจ!

ฝอยน้ำแตกเป็นฟองสีขาว เมื่อหัวเรือประมงขนาดเล็กกระแทกแหวกเป็นทาง เรือประมงชายฝั่งหากินแค่ฝั่งทะเลน้ำตื้นๆ นาทีนี้มันอาจหาญทะยานออกน่านน้ำทะเลหลวง ทะเลลึก...

แค่นั้นไม่พอ ยังบรรทุกถุงแร่ดีบุกล้ำค่ามูลค่านับสิบล้าน เงินใหญ่มากในปีพ.ศ.นั้น แร่หนักหลายพันกิโล หลายสิบตัน หนักเสียจนกราบเรือเพียบแปร้บางคราวปริ่มน้ำเมื่อลูกคลื่นค่อนข้างโตซัดมา ก็ทำคนบนเรือ 4 ชีวิต ขนหัวลุกใจหายใจคว่ำ มีโอกาสที่เรือน้อยจะพลิกคว่ำลงไปลอยคอ รอคอยเป็นเหยื่อฉลาม

ผมแหงนหน้าสูดลมหายใจที่มีกลิ่นคาวน้ำเค็มโชยมาเข้าเต็มปอด โอกาสรอดกับล่ม 50-50 ฝากชีวิตไว้กับ "ตาหมึก" ไต๋เรือเชี่ยวทะเลที่ผ่านเกมส์ชีวิตแบบนี้มานับหนไม่ถ้วน สามารถนำเรือเล็กที่ใม่มีใครคาดคิดเข้าน่านน้ำใหญ่ ไม่ต้องมีเรดาร์นำทาง มีเพียงเข็มทิศกับปูมเดินเรือที่ช่ำชอง

และอ่าน "ดวงดาว" เหนือหัวได้อย่างแม่นยำเท่านั้น!!!

ไต๋เดนตาย ตะโกนออกมาจากห้องพังงาเรือ เสียงนั้นเสมือนเสียงสวรรค์...

"ถึงแล้ว เปิดไฟส่องสัญญาณ"

ไฟสปอตไลท์ดวงโตบนหลังคาเพดานเก๋งเรือ สาดสว่างจ้าส่องไปข้างหน้า ลูกเรือมือขวาไต๋เดนตายจ้าวสมุทร กระพริบไฟเป็นสัญญาณรหัสมอสส์ตามนัดหมาย

พริบตาเดียวลำแสงเจิดจ้ากว่าก็ส่องสวนกลับมา กระพริบโต้ตอบ...!

ผมมองฝ่าความมืดไปข้างหน้า เงาตะคุ่มของเรือเดินสมุทรค่อนข้างใหญ่ ทะมึนขวางตรงหน้าในระยะไม่เกินครึ่งไมล์ทะเล แสงสว่างของมันกระพริบดั่งกวักมือเชิญชวนสหายที่เพิ่งพบพานขึ้นเรือไปดื่มด่ำกับสุรา หรือน้ำชา ประสาเจ้าบ้านที่ดี

ลำแสงแห่งความหวัง ลำแสงแห่งชีวิต นำทางให้เรือลำน้อยของเราเข้าเทียบข้างเรือตามจุดที่กำหนด ลูกเรือใหญ่ไต่ราวบันไดลิงลงมาอย่างคล่องแคล่ว 3 คน ด้านบนเรือใหญ่ เครนใหญ่หย่อนตาข่ายยักษ์ลงมา

พวกเราช่วยกันยกถุงแร่หนักอึ้งใส่ตาข่ายที่เหมือนลอบจับปลาขนาดยักษ์อย่างว่องไว ทำงานมือเท้าเป็นระวิงไม่รู้เหนื่อยแข่งกับเวลา ไม่มีการพูดจาพูดคุยทักทายใดๆหรือเล่นหัว แค่ชั่วโมงเศษๆแร่หลายสิบตันก็อันตรธานไปจากเรือน้อย มันหายวับเหมือนถูกวาฬยักษ์เขมือบ เป็นการทำงานอย่างมืออาชีพ

ไต๋เรือรับซองเอกสารปึกใหญ่ยืนยันการรับของ จากคนเรือใหญ่ส่งต่อให้ผมเก็บรักษา ความหนักอกละลายไปยิ่งกว่ายกภูเขาออกจากอก กลิ่นคาวลมทะเลยามนี้ ช่างหอมหวลสดชื่น!

งานอันตรายทั้งเสี่ยงตาย เสี่ยงคุก ชนิดเดิมพันชีวิตสุดตัว รอดพ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ เหลือเพียงหันหัวเรือกลับน่านน้ำมาตุภูมิ ปล่อยให้ประเทศเล็กๆที่ไม่เคยมีเม็ดแร่สักเม็ดเดียว แต่ดันมีโรงุถลุงแร่ใหญ่และทันสมัยที่สุดในภูมิภาค ใหญ่กว่าดีกว่าบ้านเราที่มีแหล่งแร่เกลื่อนกลาด!!!

ประเทศเล็กพอๆกับเกาะภูเก็ต แต่เป็นสุดยอดพ่อค้า ก็จะนำหยาดเหงื่อแรงงานหรือบ่อยครั้งที่ชะโลมด้วยหยาดเลือดของนักขุดแร่ที่พลีชีพ กับขุมทรัพย์มหาศาลของบ้านเรา เข้าโรงถลุง แล้วส่งออกไปทำกำไรในตลาดโลก

ผมกับพรรคพวกเป็นแค่คนรับจ้างเดนตาย มีความรู้เรื่องพวกนี้งูๆปลาๆ แต่ละเที่ยวงาน ได้แต่ภาวนาเทวดา กราบไหว้ดินฟ้าหรือพระสงฆ์องค์เจ้าที่นับถือ เจ้าพ่อเจ้าแม่ต่างๆให้คุ้มภัยไปรอดตลอดฝั่ง

ขอเพียงกลับมาขึ้นฝั่งอย่างมีชีวิต รับเงินค่าจ้างก้อนโตแล้วมีโอกาสได้ใช้ อย่าเป็นผีเฝ้าขุมทรัพย์อยู่กลางทะเล...!

เมื่อพูดถึงขุมทรัพย์กลางทะเลแล้ว ก็ขอขุดเรื่องเล่า เคล้าความหลังประดับความรู้ไว้สักเล็กน้อย

ช่วงปี 2510 ปลายๆ การทำแร่ดีบุกบนบกแผ่นดินด้ามขวาน เริ่มฝืดเคือง หลักๆก็คือ ลงทุนหนัก ทั้งพื้นที่ทำเหมืองแร่ที่ต้องใช้เป็นร้อยไร่ ต้องวิ่งเต้นขอสัมปทานพื้นที่ และใบอนุญาต จิปาถะ ใช้เครื่องมือ เครื่องจักรขนาดใหญ่ราคาแพง ลูกจ้างนับร้อย ยิ่งเหมืองใหญ่ค่าโสหุ้ยเขมือบรวดเร็วยิ่งกว่าปลาฉลาม หลายเหมืองยักษ์ในตำนานปิดตัวลง นายหัวปักษ์ใต้หลายตระกูลที่เชี่ยวชาญการทำแร่ ลดขนาดเหมืองลงมา บ้างก็บุกป่าฝ่าเขาที่เต็มไปด้วยอันตรายและการรุกพื้นที่ป่าอย่างผิดกฏหมาย

ชะรอยพระสยามเทวาธิราชท่านคอยปกปักรักษาและดูแลคนทำมาหากินด้านนี้ เกิดมีการค้นพบแหล่งแร่ในทะลเป็นวงกว้างบริเวณ อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาที่เรียกกันว่า "หมู่บ้านน้ำเค็ม"!!!

ที่ตรงนั้นเป็นสัมปทานของนายหัวใหญ่ท่านหนึ่ง แต่ทะเลกว้างใหญ่ไพศาลใครไหนเล่าจะมีปัญญาปกป้องดูแลทั่วถึง ต่อให้ใช้กองทัพช่วยก็ไม่มีทางทำได้!

ดังนั้น "นักขุดแร่" ที่ไม่ต่างจากนักขุดทอง ก็หลั่งไหลกันเข้ามา ทำแร่กลางทะเลด้วยวิธีง่ายที่สุดในโลกเหมือนชาวประมงยากจน

แรกเริ่มก็ใช้คนอึดดำดิ่งลงไปก้นทะเล เอาถังตักทรายใต้ทะเลขึ้นมาส่งให้เรือ แล้วล้างกันบนเรือ ได้แร่สัก 2-3 กระป๋องนมก็มีรายได้กินไปหลายวันคุ้มค่า เพราะราคาดีบุกช่วงนั้นแพงมาก!

ต่อมาก็มีคนหัวใส พัฒนาให้ดำน้ำนานขึ้น ประดิษฐ์เครื่องครอบศีรษะแล้วต่อท่อปั้มลมจากบนเรือเล็ก ส่งนักดำน้ำเดนตายซึ่งก็คือชาวบ้านและคนรับจ้างทั่วไปนี่แหละลงไปอยู่ใต้น้ำ ตักทรายขึ้นมาล้างเอาเนื้อแร่ ได้คราวละมากๆ

การทำแร่พัฒนาไม่หยุดนิ่ง มีการต่อเรือใหญ่-ต่อแพดัน กวาดขุมทรัพย์ใต้ทะเลได้คราวละไม่น้อย...

ทะเลอันดามันแถบชายฝั่งอ.ตะกั่วป่า จ.พังงา กลายเป็นขุมทองที่นักแสวงโชคหลามไหลเข้ามาจากทุกสารทิศ เหนือ อิสาน ตะวันออก ตะวันตก ไม่นับคนใต้เจ้าถิ่น และคนใต้จากทุกจังหวัด

ผู้คนจากทุกทิศเข้ามา มีทั้งพ่อค้าแม่ขายนักเก็งกำไร เจ้าพ่อ เจ้าแม่ นักเลงมือปืนรับจ้าง นักปล้น นักฆ่า นักต้มตุ๋น นักแสวงโชคมืออาชีพที่เชี่ยวชาญงานเรือ งานแพ ส่วนมือเก๋าเจ้าถิ่นก็ไม่ต้องพูดถึง ตั้งรับไว้พร้อมสรรพ

ขุมทรัพย์กลางทะเล จึงกลายเป็นสมรภูมิของ "แร่เลือด ทะเลเดือด" ด้วยประการฉะนี้!!!

(((ยังมีต่อ)))

 

มาแล้วๆ เรื่องเล่าที่รอคอย ขออนุญาติปูเสื่อรอตอนต่อไปเลยนะครับ

 

เรียน พี่ wanwi
ขอโอกาสแทรกการแจ้ง นะครับ
ได้รับงบน้ำอ้อย เนื้อสุดขลังไว้แล้ว ครับ
ขอบพระคุณครับ

 

ครับผม เป็นเรื่องที่นับว่าคุ้มค่ากับการรอคอยทั้งการผจญภัยของจริงที่เฉียดมรณังหลายครั้งหลายหน กับเรื่องราวของอริยเจ้าองค์จริง เสียงจริง แห่งอันดามัน หนึ่งในความไร้เทียมทานอีกรูปที่ไม่ต้องมีโฆษณาประชาสัมพันธ์แต่ง

น้องโต้ดแวะมาปูเสื่อ ได้รับอรรถรสครบถ้วนไม่เสียเที่ยว เสียเวลาแน่นอนครับ

 

ยินดีครับคุณศรีฯที่รับการดูแล ครอบครองงบน้ำอ้อยของอริยเจ้าต่อจากผม เป็นอีกหนึ่งองค์ที่สร้างน้อยหายาก(มาก) หากไม่ใช่เก็บมาเก่าเก๋ากึ้กส์ ก็คงยากที่จะได้พบเห็น และยากที่จะฝ่าด่านมือผีได้พ้น ถึงจะเป็นพระเก่าพวกนี้ก็ทำเลียนแบบได้ ยกเว้นเนื้อหาเก่าถึงยุคจริงๆที่ยากจะใช้วิทยาศาสตร์ดลบันดาล

ขอบคุณการแจ้ง โมทนาคุณศรีฯอีกครั้ง

ลำดับต่อไปเชิญอภิรมย์ สำราญกับ "เรื่องเล่า" ที่ไม่มีใครเหมือน และเหมือนใคร แกล้มชากาแฟยามบ่ายได้เลยครับ