เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันศุกร์ที่ ๒๕ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ แม้ว่าจะพ้นช่วงงานของโครงการ "หมู่บ้านรักษาศีล ๕" ไปแล้ว แต่คณะกรรมการส่วนหนึ่งก็ยังต้องทำหน้าที่ ในการตรวจยกโครงการ "วัด ประชา รัฐ สร้างสุข" ต่อไป จนกว่าจะเสร็จเรียบร้อย

โดยเฉพาะในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค ๑๔ ของเรานั้น ผู้ที่เป็นประธานคณะกรรมการในการตรวจยกโครงการ "วัด ประชา รัฐ สร้างสุข" ก็คือ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระเทพปริยัติโสภณ, ดร." (ปัญญา วิสุทฺธิปญฺโญ ป.ธ. ๙) เจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี

ท่านยังดำรงตำแหน่งรองประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง ที่จะต้องเดินทางไปตรวจยกหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบใน ๒๓ จังหวัด โครงการที่จำเป็นจะต้องจบลงภายในวันที่ ๓๐ กันยายน เพราะว่าสิ้นปีงบประมาณ จึงต้องเลื่อนออกไป เพราะว่าตัวประธานไม่สามารถทำหน้าที่สองแห่งพร้อมกันได้

ปีนี้ทางจังหวัดกาญจนบุรีของเรามีการตรวจยกโครงการ "วัด ประชา รัฐ สร้างสุข" ตามหลัก ๕ ส. ก็คือวัดเขาช่องพัฒนาราม ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นเจ้าภาพในการประชุมอบรมพระนวกะของคณะสงฆ์อำเภอเมืองกาญจนบุรีไปหยก ๆ อีกวัดหนึ่งก็คือวัดท่าเสด็จ อำเภอด่านมะขามเตี้ย จังหวัดกาญจนบุรี ก็แปลว่าปีนี้ทางจังหวัดกาญจนบุรีมีถึงสองวัด ที่ได้รับการยกขึ้นเป็นต้นแบบของโครงการนี้

จะว่าไปแล้วเป็นโครงการที่เห็นผลมากที่สุดในเรื่องของความสะอาด เพราะว่าหลัก ๕ ส. ข้อแรกเลยก็คือ "สะสาง" ไม่ว่าจะทำความสะอาดสถานที่ จัดเก็บวัตถุข้าวของต่าง ๆ ให้เป็นระเบียบ จนกระทั่งท้ายสุด แม้แต่เอกสารก็ยังต้องจัดเก็บให้เป็นระบบระเบียบด้วย

ไม่อย่างนั้นถ้าหากว่าใครไปแตะต้องโต๊ะทำงานแล้ว กระผม/อาตมภาพมักจะหาของไม่เจอ ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วรกอยู่อย่างนั้น ก็คือคนทำงานจะจดจำว่าตนเองวางอะไรไว้ตรงไหน พอมีคนเมตตาไปทำความสะอาดให้ ก็มักจะหาของที่ต้องการไม่เจอเสมอ..!

 

เพียงแต่ว่าส่วนหนึ่งที่คณะกรรมการของเรา ไม่ว่าจะโครงการ "หมู่บ้านรักษาศีล ๕" ก็ดี หรือโครงการ "วัด ประชา รัฐ สร้างสุขตามหลัก ๕ ส." ก็ตาม ที่เป็นห่วงอยู่ก็คือว่าเจ้าอาวาสจะออกอาการ "ล้า" เสียก่อนหรือเปล่า ? ก็คือจัดเตรียมงานสถานที่ต่าง ๆ เพื่อรับการตรวจประเมินแล้ว หลังจากนั้นจะปล่อยทิ้งไป โดยไม่ได้จัดการให้เป็นระบบระเบียบต่อไปหรือไม่ ?

เรื่องพวกนี้จึงเป็นอะไรที่ต้องบอกว่า แม้ว่าจะน่าเป็นห่วงแต่ก็ต้องเชื่อใจกัน พูดง่าย ๆ ก็คือคุณได้รางวัลในฐานะต้นแบบไปแล้ว แม้ว่าจะไม่ใช่เงินทองข้าวของก็ตาม แต่อย่างน้อยก็ควรที่จะรักษาระดับให้สมกับที่ได้รับรางวัลนั้นด้วย

สำหรับวันนี้ กระผม/อาตมภาพก็ต้องไปประชุมอยู่สองงาน งานแรกก็คืองานประชุมพระสังฆาธิการ ในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอทองผาภูมิ ระดับเจ้าคณะอำเภอ รองเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเลขานุการ อีกงานหนึ่งก็คือการประชุมพระสังฆาธิการในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลท่าขนุน เขต ๒ ซึ่งงานแรกเขาเรียกกันเป็นที่เข้าใจง่าย ๆ ว่า "ประชุมเจ้าคณะตำบล" งานที่สองเรียกง่าย ๆ ว่า "ประชุมเจ้าอาวาส"

คราวนี้เหตุที่จะต้องไปยุ่งเกี่ยว ทั้ง ๆ ที่ตนเองถ้าจะว่าไปแล้ว ก็ไม่ได้อยู่ในสายการปกครองแล้ว ก็คือเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัด แต่ว่าก็ต้องไปเพื่อที่จะให้เกิดความเรียบร้อยดีงามในการประชุม ซึ่งเรื่องพวกนี้ ทางคณะสงฆ์อำเภอทองผาภูมินั้น ถ้าเล่าไปก็กลายเป็นที่หัวเราะกันทุกครั้ง ก็คือก่อนหน้านี้กระผม/อาตมภาพไม่เคยเข้าร่วมการประชุมเจ้าอาวาสเลย จนกระทั่งมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าขนุน ปี ๒๕๕๑ เข้าประชุมครั้งแรกที่วัดทองผาภูมิ ซึ่งตอนนั้น "หลวงพ่อทม" เป็นเจ้าคณะอำเภอ

โดยปกติแล้ว การประชุมก็เหมือนกับพี่น้องเพื่อนฝูงคุยกัน เขาก็มีนั่งบ้าง นอนบ้าง ฉันกาแฟบ้าง สูบบุหรี่บ้าง แต่พอกระผม/อาตมภาพเดินเข้าที่ประชุม ทุกคนเข้ามานั่งโต๊ะอย่างเรียบร้อย จนกระทั่ง "หลวงพ่อพระครูกาญจนเขตวิมล (หลวงพ่อทม) ออกปากว่า "เป็นการประชุมคณะสงฆ์อำเภอที่เรียบร้อยที่สุดตั้งแต่เจอมา..!"

กระผม/อาตมภาพก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องเกรงใจกันขนาดนั้นด้วย ? แต่พอถึงเวลา ถ้าติดภารกิจสำคัญ ไม่ได้เข้าประชุม ก็จะมีรายงานมาเสมอว่ากลับไปเป็นรูปแบบเดิม ๆ จนกว่ากระผม/อาตมภาพจะเข้าประชุมใหม่ สงสัยว่าบรรดาพระสังฆาธิการของเรา จะเคยเป็นลูกศิษย์ลูกหาเรียนหนังสือมา พอถึงเวลาครูเข้าห้อง ก็เลยต้องนั่งให้เป็นระเบียบเรียบร้อยหรือเปล่าก็ไม่รู้ ?

 

แล้วอีกอย่างหนึ่งก็คือด้วยความที่ค่อนข้างจะแม่นต่อระบบระเบียบ ไม่ว่าจะเป็นกฎหมาย กฎมหาเถรสมาคม หรือแม้กระทั่งวินัยของพระ "หลวงพ่อพระครูวรกาญจนโชติ , ดร." เจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ จึงต้องอาศัยอยู่เสมอในเรื่องพวกนี้

เพราะฉะนั้น ถ้าอยู่ใกล้ ๆ ก็จะได้ยินเสียงลักษณะประมาณ "พรายกระซิบ" เวลาที่ท่านติดขัดจะไปต่อไม่ได้ เพียงแต่ว่าพรายตัวนี้กระซิบเร็วท่านก็เลยไม่สะดุด ต้องอาศัยคนที่รู้ขารู้ใจกันว่า ตอนไหนที่ท่านติดขัดแล้วกระผม/อาตมภาพต้องคอยเสริมให้ท่าน

จึงกลายเป็นว่าที่ไปร่วมการประชุมระดับตำบล ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง ก็เพื่อให้เกิดความเรียบร้อยดีงามขึ้น เพราะว่าตอนนี้เจ้าคณะตำบลทั้ง ๑๐ ที่อาวุโสกว่ากระผม/อาตมภาพก็มี "หลวงพ่อสมชาย (พระครูโกศลกาญจนวัฒน์)" เจ้าอาวาสวัดเชิงเขา เจ้าคณะตำบลลิ่นถิ่น เขต ๒ เท่านั้น ก็แปลว่ายังพอที่จะเอาอาวุโสไปขู่คนอื่นเขาได้อยู่..!

ส่วนเรื่องสำคัญในการประชุมนั้นก็คือ เรื่องของการควบคุมดูแลพระสงฆ์ของเรา ให้อยู่ในสารูปที่ดีงามของพระภิกษุสามเณร เพราะว่าทางเขตตำบลลิ่นถิ่นมีเจ้าอาวาส ไม่ทราบว่าของขึ้นหรือเปล่า ขับรถไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อข้างถนนใหญ่ ซึ่งหลวงพ่อเจ้าคณะอำเภอปรารภว่า "ถ้าขับอยู่ในบริเวณวัด หรือว่าในเขตพื้นที่ของตนเอง ซึ่งชาวบ้านเขาเห็นบ่อย ก็ยังพอรับกันได้ แต่ถ้าขับไปขึ้นถนนใหญ่แบบนั้น คนนอกเห็นแล้วถ่ายคลิปไว้ก็บรรลัยแล้ว" จึงต้องกำชับให้เจ้าคณะตำบลไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

พูดง่าย ๆ ก็คือถ้าจะซื้อของทางด้านนอก ก็ให้เด็กวัดหรือไม่ก็คนอื่นขับรถแทน แต่ถ้าทุกท่านสังเกตจะเห็นว่า ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ กระผม/อาตมภาพจะไม่เข้าตลาดเลย เนื่องเพราะว่าเวลาพระเราไปเดินเมื่อไรก็เกะกะเขาเมื่อนั้น แม้แต่โยมผู้ชายก็ยังต้องหลบทางให้ โยมผู้หญิงก็เดินตัวลีบ ๆ ไม่ทราบว่ากระผม/อาตมภาพคิดมากหรือเปล่า รู้สึกว่าเราไปก็เป็นการเบียดเบียนชาวบ้านเขา ก็เลยไม่เข้าไป

 

ส่วนในการประชุมเจ้าคณะตำบลนั้น ส่วนที่ท่านตอกย้ำก็คือในเรื่องของการช่วยเหลืองานคณะสงฆ์ โดยเฉพาะปฏิบัติตามคำสั่งของมหาเถรสมาคม หรือผู้บังคับบัญชาระดับสูง โดยเฉพาะในเขตคณะสงฆ์ท่าขนุนเขต ๒ มีวัดที่ยังไม่ได้ส่งบัญชีรับ - จ่ายประจำเดือนแม้แต่เดือนเดียว ก็คือวัดทองผาภูมิ..!

"พระครูสิริวรรณโสภิต, ดร." เจ้าอาวาสวัดธารน้ำร้อน เจ้าคณะตำบลท่าขนุน เขต ๒ ขอคำปรึกษาในที่ประชุมว่าจะจัดการอย่างไร ? พระอนุวัฒน์ อนุวฑฺฒโน เลขานุการเจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ บอกว่า "เคยถามท่านแล้ว ท่านบอกว่าจะส่งวันนี้ ผมนั่งรอตั้งแต่ ๘ โมงเช้ายัน ๕ โมงเย็นก็ไม่เห็นมาส่งเลย..!"

ท้ายที่สุดก็เป็นกระผม/อาตมภาพเองที่แจ้งเข้าไปในไลน์ส่วนตัวของท่าน แล้วทันทีที่แจ้งไป ด้วยความที่ท่านเคยเกรงใจมาก่อน ก็รีบอ่านรีบตอบ ก็คือจะจัดการบัญชีตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมมาจนสิ้นเดือนกันยายนนี้ภายใน ๓ วัน สรุปว่าชื่อของกระผม/อาตมภาพยังขู่เขาได้ตามเคย..!

แต่อยากจะบอกท่านทั้งหลายซึ่งมีหน้าที่อยู่ว่า เรื่องงานพวกนี้จะไม่ใช่งานหนัก ถ้าเราใช้วิธีทยอยทำไป ส่วนใหญ่ที่เป็นงานหนักก็เพราะว่าไปทิ้งไว้เป็น "ดินพอกหางหมู" แล้วถึงเวลาก็ต้องมาเร่งรัดทีเดียว ซึ่งโอกาสผิดพลาดจะมีสูงมาก..!

ในเรื่องการปฏิบัติธรรมของพวกเราก็เช่นกัน ถ้าหากว่าทิ้งไว้นาน ไม่ต้องถึงขนาดเป็นเดือน แค่หลายวันก็แย่แล้ว เพราะว่ากำลังใจที่ขาดการควบคุมก็จะถดถอยไปเรื่อย ถึงเวลาก็ฟุ้งซ่าน อยากสึกหาลาเพศกันเป็นเรื่องปกติ

ใครที่ไม่อยากจะเดือดร้อนเพราะความคิดความปรุงแต่งของตนเอง ต้องรักษากำลังใจให้ต่อเนื่องตามกันไว้ให้ได้ ไม่เช่นนั้นแล้ว ก็กลายเป็นเราเอาไฟเผาตัวเราเอง ก็คือความคิดฟุ้งซ่านเผารนตนเองจนร้อนแล้วทนอยู่ไม่ได้ ท้ายที่สุดก็สึกหาลาเพศไป ทั้ง ๆ ที่วิธีแก้ไขมีแต่ไม่ทำ..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันศุกร์ที่ ๒๕ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)