บันทึกกรรมของฉัน

เครดิตภาพ เกรียง มีมโน ท่องเที่ยวจังหวัดพิจิตร

 

ฉันคนเดิม…เริ่มกลับมา…ทีละน้อย

เมื่อกี๊ฉันเดินผ่านคู่สามีภรรยาที่ตาเหล่และขาเป๋ที่ขายขนมอยู่หน้าเซเว่นอีเลฟเว่น ฉันกำเงินที่มีเพียงน้อยนิดของฉัน ไปซื้อขนมกล้วยฉาบสองถุง สามีผู้ขาเป๋ ดีใจที่ขายออกรีบทอนเงินให้ฉันพร้อมขอบคุณ ที่ฉันอุดหนุนเขา

ฉันรู้สึกไม่ดีเลย ที่ฉันกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว ฉันกลัวว่าฉันจะเข้าไปรบกวนระบบกฎแห่งกรรมของสามีภรรยาคู่นี้ แล้วทำให้ เกิดบางสิ่งขึ้นกับฉัน ฉันเห็นแก่ตัวมาก จึงไม่ กล้าอุดหนุนเขาเลย

ทั้งนี้เนื่องจาก ตั้งแต่ฉันโดนภาพหลุมดำ ฉันก็ซวยซ้ำ ซวยซ้อน มีเรื่องต่างๆมากมาย ทำให้ฉันกลายเป็นคนไม่กล้า ที่จะยืนหยัดในอุดมการณ์เดิมของฉัน ไม่กล้าแม้แต่จะช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า

วันนี้ฉันจึงถามตัวเองว่า ฉันจะหายใจไปทำไม หากฉันมีชีวิตอยู่อย่างอ่อนแอเช่นนี้ ฉันจึงตัดสินใจ อุดหนุนสามีภรรยาคู่นี้ แล้วจะอุดหนุนไปเรื่อยเรื่อย เรื่องราวก็มีเช่นนี้ค่ะ

ปล มันปวดหัวใจ ที่เมื่อก่อนนี้ เคยทำได้แม้กระทั่งไล่ผี ล้างอาถรรพ์ทำเสน่ห์ ให้แก่ผู้ที่เดือดร้อน แต่ตอนนี้ แม้กระทั่งอุดหนุนสินค้าของผู้พิการก็ยังไม่กล้า กลับเมินหน้าหนี เพราะไม่อยากไปข้องเกี่ยวกับกฎแห่งกรรมของคนเหล่านั้น

 

ปวดหัวใจจริงเอย
นี่เธอทำอะไรกับฉัน
ฉันกลายเป็นเต่าหดหัวในกระดอง
แล้วฉันจะหายใจต่อไปทำไม ?

 

สรุปว่า เดือนนี้ฉันเหลือเงินอีกเพียง 450 บาทค่ะ
มาดูกันว่า ฉันจะใช้ชีวิตได้ถึงปลายเดือนได้อย่างไร ?
อีก 9 วันจะสิ้นงบเดือนนี้
ฉันมีงบวันละ 50 บาทค่ะ
แผนการคือซื้อแกงถุง 3 ถุง 100 ด้วยเป๋าตังค่ะ
นั่นคือ แกง 3 ถุง 40 บาท
แฮ่ๆ
คือฉันบอกแล้วว่า หากมีเงิน 100 บาท ฉันทำบุญ 70 บาท แล้วเหลือกิน 30 บาท นี่คือคอนเซปท์ของฉันค่ะ
ทุกคนว่าฉันบ้า
แต่ฉันหายบ้าเพราะวิธีนี้ค่ะ

 

เทวดาประจำตัวติงต๊อง

เทวดาประจำตัวของฉันคงจะติงต๊องที่มาอยู่กับฉัน เพราะฉันไม่กิน ไม่เที่ยว ไม่แต่งตัว แต่ทำบุญค่ะ หลายๆครั้งที่พวกเราเดินผ่านร้านหมูสะเต๊ะแล้วสูดดมกลิ่นเข้าเต็มปอด จากนั้นก็หายอยากค่ะ งงจริงๆค่ะ

ฉันตกลงกับเทวดาประจำตัวว่าจะทำบุญ แล้วแบ่งส่วนบุญให้ แต่ฉันจะไม่กินไม่เที่ยวและไม่แต่งตัว เทวดาประจำตัวของฉันก็โอเค พวกเรามีคอนเซปต์เดียวกัน จึงสามารถอยู่ด้วยกันได้ หลายหลายครั้งที่เราอยู่หน้าสเวนเซ่นส์แล้วได้แต่จ้องมองค่ะ

ฉันนึกสงสารเทวดาประจำตัว แต่สามารถให้ทานได้เพียงไอศครีมไผ่ทองค่ะ เทวดาประจำตัวของฉัน เสียใจค่ะ แต่ฉันไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ สักพักเทวดาประจำตัว ก็หายเสียใจค่ะ

พวกเราอยู่อย่างอดทนค่ะ พวกเราจ่ายภาษีแพง ทุกวันนี้พวกเรามีความสุขตามอัตภาพค่ะ พวกเราเป็นแฟมิลี่ที่อบอุ่นมากค่ะ พวกเราอดก็อดด้วยกัน อิ่มก็อิ่มด้วยกัน สู้ด้วยกันค่ะ พวกเรารักกันมากค่ะ

 

ฝันดีคืนนี้ค่ะเพื่อนสมาชิก

เพลงนี้เทวดาประจำตัวของฉันชอบมากเลยค่ะ

 

เฮ้อ…
สายตาคู่นั้น
ลืมไม่ลงจริงๆค่ะ
ฉันตายตาไม่หลับแน่ๆเลย

 

คนที่ปิ๊ง ไม่ตรงมิติ…

ฉันไปดูตัวคนที่ฉันแอบปิ๊งที่ปราสาทแห่งหนึ่งเมื่อ 17 ปีก่อน ฉันจำได้ว่า เขาตัวสูงมากและบ่าตรงกว้างประดุจนักรบค่ะ เราสบตากัน

แต่พอฉันมาเจอเขาอีกครั้งที่สัปดาห์หนังสือ เขาไหล่แคบ ลู่ลง เสมือนตัวโคลนนิ่ง ฉันงงไปหมดเลยค่ะ

ฉันผิดมิติใช่ไหมคะ ฉันสับสนไปหมดแล้วค่ะ ที่ฉันเจอและปิ๊งที่ปราสาทคือใครคะ ?

เหตุการณ์นี้คล้ายกับท่านฤาษีสมชายเมื่อ 27 ปีก่อนตอนฉันเจอท่านในป่า ท่านไม่ได้หน้าตาเช่นนี้ พอฉันมาเจอท่านสมชายอีกครั้งเมื่อ 3 ปีก่อน ฉันจำท่านแทบไม่ได้ เสมือนเป็นคนละคนกัน

มันเกิดอะไรขึ้นกับมิติ

เพื่อนของฉันที่ชื่อ สรัสวดี ก็บ่นว่า แม่ของเธอไม่ใช่แม่ เป็นคนอื่น เธออยู่คนละมิติกับแม่ของเธอ ตั้งแต่เธอโดนช้อตไฟฟ้า 10 ครั้ง ส่วนฉันฆ่าตัวตาย 10 ครั้งค่ะ

 

เทวกุล…

ตอนที่ฉันเขียนอีเมล์ติดต่อกับคนที่ฉันปิ๊งที่ปราสาท(ขอเรียกว่าคุณลุง) บรรดาสาวๆในร่างฉันต่างอิจฉาฉันและคอยยุยงให้ฉันทะเลาะกับคุณลุงเสมอ ฉันและคุณลุงจึงไม่ค่อยถูกโฉลกกัน ฉันเรียกคุณลุงว่าคุณสายรุ้งตามญาณที่ฉันสัมผัสได้
ฉันก็ไม่ทราบว่าทำไมรู้สึกว่าคุณลุงคือคุณสายรุ้ง สงสัยเพราะคุณลุงจบวิศวะเครื่องกลเหมือนกัน สาวๆในร่างของฉันชอบยุยงให้เราบาดหมางกัน สุดท้ายฉันโดนจับเข้ารพ จิตเวช สาวๆก็หายไปหมดค่ะ
ทุกวันนี้ฉันยังสงสัยเลยค่ะ ว่าทำไมญาณของคุณลุงกลายเป็นคุณสายรุ้ง
ส่วนตัวของฉัน กลายเป็นคุณอาภัสสราค่ะ

 

พี่พยายมบอกว่า
ที่ฉันเจอที่ปราสาท
คนที่ไหล่กว้างๆ
คือเวอร์ชั่นเทวกุลค่ะ
ฉัน งง จริงๆ ค่ะ
ว่าเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลเทวกุลค่ะ

 

ฝนตกหนัก พ่อค้าแม่ค้าขายของไม่ได้เลยค่ะ
วันนี้ฉันทานปลาทูไป 2 ตัว
มื้อละตัวค่ะ
คนเราก็แค่อิ่มนะคะ

 

ศีล ทำให้เราองอาจ

ฉันไม่เคยรู้สึก น้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อเทียบกับคนอื่นเลยค่ะ ว่าฉันต่ำต้อย ทานอาหารราคาถูก ใส่เสื้อผ้าราคาไม่แพง ไม่มีเงินไปท่องเที่ยว ทั้งนี้เนื่องจาก ฉันมี ศีลครบบริบูรณ์ ทำให้ฉันองอาจ ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดค่ะ

ศีลทำให้ฉันองอาจ ทานทำให้ฉัน สง่างาม ไม่ว่าจะไปที่ไหน ไม่มีใครสามารถมาดูถูกฉันได้ค่ะ ว่าฉันต่ำต้อย นี่คืออานุภาพของศีลและทานค่ะ

บางครั้งใส่ทองปลอม เพชรปลอม ก็ดูเหมือนของจริงได้นะคะ งงมากค่ะ

 

ศีลข้อใดสำคัญที่สุด

ศีลข้อที่ 4 ห้ามพูดเท็จค่ะ เพราะหากเราโกหกได้เราย่อมละเมิดศีลข้ออื่นๆได้ ศีลข้อ 4 รักษายากที่สุดเพราะรวมถึงการไม่พูดส่อเสียด นินทา ว่าร้ายคนอื่นด้วยค่ะ

ศีลเป็นเรื่องที่งดงามที่สุดในพระพุทธศาสนานะคะ ทำให้มนุษย์เป็นมนุษย์ค่ะ

 

ขอบคุณปลาทู 2 ตัวที่ทำให้เราอิ่มท้องและมีแรงทำความดี
ขอบคุณเว็บบอร์ดพลังจิตนี้ที่ทำให้เจอเพื่อนๆกัลยาณมิตร
ขอบคุณอินเตอร์เน็ตฟรีที่ทำให้ได้มาเผยแพร่ข้อคิดประจำวัน
ขอบคุณสวรรค์ที่มียากินบรรเทาอาการทางจิต
ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ

 

อา…หิวอีกแล้ว
ต้องอดทนเพราะงบหมดค่ะ
มันจะทำให้ฉันผอมด้วย
อันเป็นข้อดี
และไม่ไปนั่งกินที่บนรถสองแถว
นี่คือเหตุผลหลักค่ะ

 

เบียดกันแบบนี้ค่ะ