เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพุธที่ ๔ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพได้มอบปัจจัยงวดแรกของชมรมรักษ์ธรรมรักษ์ไทย ให้กับ "ท่านผู้อำนวยการอภิพัฒน์ ลำใยขจี" ผู้อำนวยการโรงเรียนเพียงหลวง ๓ (บ้านเหมืองแร่อีต่อง) ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เพื่อไปขยายโรงอาหารของทางห้องเรียนพระธาตุโบอ่อง

โรงเรียนเพียงหลวงถือว่าเป็นโรงเรียนถิ่นทุรกันดารอย่างแท้จริง สถานที่ตั้งก็คือบ้านเหมืองแร่อีต่อง แต่ด้วยความที่เด็กนักเรียนเดินทางยากลำบาก จึงต้องมีห้องเรียนเพิ่มเติมขึ้นมาที่วัดพระธาตุโบอ่อง และบ้านใหม่ไร่ป้า เฉพาะห้องเรียนวัดพระธาตุโบอ่องมีนักเรียนถึง ๑๖๐ คน ส่วนที่ขาดแคลนก็คือ โรงอาหารที่เล็กเกินไปสำหรับเด็กจำนวนมากขนาดนั้น

กระผม/อาตมภาพในฐานะที่ปรึกษาของชมรมรักษ์ธรรมรักษ์ไทย ซึ่งโดยปกติแล้ว ก็จะสร้างถาวรวัตถุช่วยเหลือเป็นการสาธารณะปีละ ๑ แห่ง แล้วไปฉลองกันในวันเด็กของปีถัดไป เมื่อทางโรงเรียนขอความร่วมมือมา จึงได้มอบปัจจัยงวดแรกให้ไปก่อน ๑๐๐,๐๐๐ บาท ญาติโยมท่านใดที่ต้องการร่วมบุญด้วย กระผม/อาตมภาพจะให้ "ไอ้ตัวเล็ก" (นางสาวพัชรีภรณ์ หยกอุบล) ได้ทำการเปิดกระทู้ร่วมบุญให้ ท่านใดที่คิดว่ามีเงินทองเหลือเฟือ จะบูชาวัตถุมงคลในกระทู้ก็ได้ หรือว่าจะโอนเงินร่วมบุญมากน้อยก็แล้วแต่ศรัทธา

อีกส่วนหนึ่งก็คือ ขอแจ้งให้กับญาติโยมที่ตั้งใจจะมาร่วมงานบวงสรวงไหว้ครู และเป่ายันต์เกราะเพชรที่วัดท่าขนุน ถ้าหากว่าต้องการวัตถุมงคลรุ่นล่าสุด ก็คือ "พระสมเด็จคำข้าวมหาลาภปลดหนี้แดนพุทธภูมิ" ก็ให้เตรียมปัจจัยมาเพิ่มคนละ ๒๐๐ บาท เนื่องเพราะว่าตั้งใจจำหน่ายองค์ละ ๒๐๐ บาท แบ่งครึ่งกันระหว่างกฐินปลดหนี้ที่วัดสิทธารถราชมณเฑียร ประเทศอินเดีย กับกฐินวัดท่าขนุน

เนื่องเพราะว่าวัตถุมงคลได้ทำการปลุกเสกไปแล้วตั้งแต่ช่วงเข้ากรรมฐาน ๓ วัน พอดีกับทางวัดเรามีงานใหญ่ คืองานเป่ายันต์เกราะเพชร และญาติโยมจำนวนมากที่ต้องการวัตถุมงคล แต่ไม่สามารถที่จะเข้าไปบูชาในเว็บไซต์วัดท่าขนุนได้ เนื่องเพราะว่าไม่ได้สมัครสมาชิกอย่างหนึ่ง อายุมากเกินไปจนไม่คุ้นชินกับเทคโนโลยีสมัยใหม่อย่างหนึ่ง

กระผม/อาตมภาพจึงตัดสินใจว่าเปิดจำหน่ายในวันเป่ายันต์เกราะเพชรไปเลย โดยที่ให้ตั้งเต็นท์คู่กับน้ำมนต์เสาร์ ๕ ที่ "แม่ชีชื่น" (อุบาสิกาชื่น ศรีสองแคว) หัวหน้าแม่ชีวัดท่าขนุนดูแลอยู่ ซึ่งทางวัตถุมงคลรุ่นนี้ก็จะมี "ไอ้ตัวเล็ก" (นางสาวพัชรีภรณ์ หยกอุบล) กับคณะช่วยกันจำหน่าย

 

ถ้าใครไม่อยากพกเงินสด ๒๐๐ บาทมา สามารถที่จะโอนได้ เหลือเท่าไรแล้วถึงจะไปเปิดกระทู้ให้บูชากันในเว็บไซต์วัดท่าขนุน ซึ่งโอกาสที่เหลือน่าจะน้อยมาก เนื่องเพราะว่าคนมารับยันต์ เท่าที่ผ่าน ๆ มาก็ประมาณ ๔,๐๐๐ - ๕,๐๐๐ คน ถ้าหากว่าใจใหญ่ บูชาไปคนละ ๒ องค์ วัตถุมงคลก็หายไปเป็นครึ่งแล้ว..!

ไหนยังจะมีบรรดาผู้ที่หากินกับวัตถุมงคลวัดท่าขนุนโดยตรง ซึ่งมักจะเหมายกลังกันไปเสมอ อย่างที่วันนี้ก็มาบูชาคนเดียว ๕๕,๐๐๐ บาท โดยที่บอกว่า "จะเอาไปออกเพื่องานกฐินในวัดทางบ้านตนเอง"

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น โอกาสที่จะเหลือก็คงจะน้อยมาก พูดง่าย ๆ ว่าถ้าใครไม่ได้มาวัด ฝากคนอื่นบูชาแทนไม่ได้ ให้บนบานศาลกล่าวกันเอาเองก็แล้วกัน เนื่องเพราะว่าคนที่มาวัด ถ้าอยู่ท้าย ๆ แถว ก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะถึงตนเองหรือเปล่า ? เพราะว่าถ้าคนทางด้านหน้าบูชากันทีละลัง ทีละร้อย อาจจะไม่ถึงท้ายแถวก็ได้..!

แล้วก็มีบรรดาพวกที่ใจกล้าหน้าด้าน สมัยที่ผ้ายันต์ยังเป็นแผ่นผ้าอยู่ บูชาไปผืนละ ๕๐ บาท ก็ไปปล่อยต่อข้างศาลาผืนละ ๒๐๐ บาทเลย..! เห็น ๆ คาตากันไปแล้ว ต้องบอกว่าเป็นการช่วยเศรษฐกิจ ก็คือกระจายรายได้ให้กับคนอื่นได้ดี แต่การทำมาหากินแบบนี้น่าจะไม่เจริญ เพราะกลายเป็นว่าทำมาหากินท่ามกลางเสียสาปแช่งของคนอื่น..!

ก็แปลว่าท่านทั้งหลาย ถ้าหากว่ามาร่วมงาน ถึงเวลาก็คงต้องไปตั้งแถวรออยู่ข้างโบสถ์ ไม่ว่าจะบูชาพระสมเด็จคำข้าวรุ่นนี้ก็ดี หรือว่าบูชาน้ำมนต์เสาร์ ๕ ก็ตาม ก็แล้วแต่ว่าท่านต้องการสิ่งหนึ่งประการใด

ขอย้ำอีกครั้งหนึ่งว่า ปัจจัยที่ได้จากการบูชาวัตถุมงคลครั้งนี้ จะแบ่งเป็นสองส่วน ก็คือกฐินวัดท่าขนุนส่วนหนึ่ง และกฐินปลดหนี้ของทางวัดสิทธารถราชมณเฑียร ประเทศอินเดียอีกส่วนหนึ่ง ก็แปลว่าได้ร่วมบุญใหญ่กันตั้งแต่เนิ่น ๆ

ทางกระผม/อาตมภาพได้มอบเรื่องของการเดินทางไปอินเดีย ให้กับทาง "เอ็นซีทัวร์" ตัดสินใจเอาเอง ว่าจะรับผิดชอบนำคนไปเท่าไร ? โดยที่ขอให้ใช้เวลาน้อยที่สุด แล้วก็ค่าเดินทางต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เนื่องเพราะว่าเป้าหมายไม่ใช่การไปสักการะสังเวชนียสถานทั้ง ๔ แห่ง หากแต่ตั้งใจไปทอดกฐินปลดหนี้ให้ "ท่านเจ้าคุณกอล์ฟ" - พระวิเทศวัชราจารย์ (เฉลิมชาติ ชาติวโร) เจ้าอาวาสวัดสิทธารถราชมณเฑียร เลขานุการธรรมทูตสายอินเดีย - เนปาล ซึ่งต้องซื้อที่ดินเพิ่มเติมเพื่อขยายวัดของท่าน

 

แต่ถ้าหากว่าโปรแกรมจะแวะในส่วนของสังเวชนียสถานทั้ง ๔ ขออยู่อย่างเดียวว่าให้ไปที่พุทธคยาในตอนกลางวันเถอะ กลางค่ำกลางคืน ญาติโยมบ่นมาทุกครั้งว่า "แทบจะโดนยุงหามไปฝากลูกที่รังของมัน" ซึ่งกลางวันก็คงจะไม่ร้อนจัดจนเกินไป เราแค่ไปกราบสักการะ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำบุญกันแล้วก็เดินทางต่อ ระยะเวลาไม่มาก น่าจะพอทนร้อนกันได้

ตอนนี้ได้ยินว่ามีญาติโยมจองร่วมเดินทางกันมาประมาณ ๒ คันรถแล้ว ถ้าจะมากกว่านี้ อาจจะต้องลำบากในเรื่องของที่พัก เนื่องเพราะว่าโรงแรมส่วนใหญ่แล้ว ถ้าคณะใหญ่ ๆ ไปจองทีเดียว อาจจะไม่เพียงพอ

จากประสบการณ์ที่เคยเดินทางไปประเทศภูฏาน ทางด้านโน้นร้านอาหารก็ดี โรงแรมก็ตาม มักจะรับแขกได้อยู่ที่ประมาณ ๒๐ - ๓๐ คนเท่านั้น ถ้าเราไปเกิน ก็ต้องแบ่งออกเป็น ๒ ที่ ก็คือ ๒ โรงแรม ๒ ร้านอาหาร ไม่เช่นนั้นทางเขาก็บริการให้ไม่ทัน นั่นประเทศภูฏานที่มีความสะดวกคล่องตัวทุกอย่างมากกว่าประเทศอินเดีย ส่วนประเทศอินเดีย ถ้าหากว่าไปเจอที่พัก ซึ่งไม่คุ้นเคยกับคณะคนไทย ก็อาจจะมีปัญหาอีกก็เป็นได้..!

ใครที่จะแจ้งความจำนงไปร่วมทอดกฐินปลดนี้ปี ๒๕๗๐ ที่ประเทศอินเดีย ให้ติดต่อสอบถามทาง "เอ็นซีทัวร์" ดู เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพมอบสิทธิ์ในการตัดสินใจให้กับทางทัวร์ไปแล้ว เหตุก็เพราะว่าเขาจะรู้ดีที่สุดว่าสมควรที่จะรับคนเท่าไร ?

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๔ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)